System emerytalny składa się z trzech elementów. I filarem jest ZUS, z którego wypłacana jest emerytura osobom urodzonym przed 1949 rokiem. II filar stanowią otwarte fundusze emerytalne (OFE), czyli firmy powołane do zarządzania składkami emerytalnymi osób urodzonych w 1969 roku i później. III filar to Indywidualne Konto Emerytalne, czyli rodzaj instrumentu finansowego służącego do odkładania pieniędzy na emeryturę. Na IKE można wpłacać dowolne sumy. Można również z IKE wypłacać pieniądze. Konta te działają trochę tak jak zwykłe konta bankowe.

OFE mają za zadanie pomnożyć powierzony im kapitał, z którego będzie wypłacana emerytura jego posiadaczom. O wielkości udziałów w OFE informuje jednostka rozrachunkowa. Im więcej ich dana osoba posiada, tym większy majątek zgromadziła w OFE.

OFE pobierają opłaty za transfer składek z ZUS (7,3 proc. z 19 proc. wypłaty, jakie trafiają do ZUS) i za zarządzanie zgromadzonymi aktywami. W pierwszym przypadku prowizja jest stała. W drugim zależy od kwoty zebranych na koncie pieniędzy. Opłaty administracyjne zmniejszają się wraz z wydłużaniem się stażu członkostwa. Im ktoś jest dłużej członkiem danego OFE, tym mniejszą prowizję płaci za zarządzanie swoimi aktywami i pracę maklerów odpowiedzialnych za pomnażanie pieniędzy.

Co miesiąc publikowany jest ranking funduszy emerytalnych. Informuje on o tym, o ile jest warta jednostka rozrachunkowa danego OFE i o ile procent wzrosła/spadła jej wartość od ostatniego notowania. Najlepszy fundusz emerytalny ma dwucyfrowy wzrost wartości jednostki w trzyletnim okresie i ponad 180-proc. od momentu istnienia.